Τώρα που η 21η Ιουνίου πλησιάζει και μαζί της η δίκη του Αντώνη Τσιπρόπουλου,
μία παρέα από ηρωικούς ΕΥ-λογερς (Καλοί μπλόγκερς) από την νύμφη του
Θερμαϊκού μαζεύτηκαν στο ουζερί Μυρσίνη για να εξετάσουν τρόπους συμπαράστασης.
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο "Σκουπίζοντας στην Έρημο" και φυσικά τον
συνΕΥλόγερ Άμμο (yeah!) ακολουθεί:
Το μεσημεράκι του Σαββάτου μαζευτήκαμε στο ουζερί Μυρσίνη για να συζητήσουμε σχετικά με την υπόθεση του Αντώνη Τσιπρόπουλου και τη μήνυση εναντίον του. Το κάλεσμα είχε γίνει από εμένα και τον Πάνο Ζέρβα, με τη διάθεση όμως να συντονίσουμε μια συζήτηση μεταξύ ίσων. Σε αυτήν συμμετείχαν οι μπλόγκερ nosyparker, magica, άμμος, gazakas, όνειρος, άργος, τσαλίμι, Πάνος, αλλά και οι περσόνες ασμοδαίος, νοσφεράτος και βιογιάννης. Φάγαμε καλά, ήπιαμε καλά και προσπαθήσαμε να καταληξουμε σε κάποια κοινά συμπεράσματα. Οφείλω να σημειώσω ότι η συζήτηση έγινε με εξαιρετικά πολιτισμένους όρους και οι όποιες διαφωνίες δεν μας μπλόκαραν, αλλά μας προχώρησαν παραπέρα.
Πολύ σύντομα θα αναρτηθεί ένα κοινό κείμενο, με σκοπό να ανοίξει μια συζητηση ευρύτερα στην μπλογκόσφαιρα και άλλες ηλεκτρονικές κοινότητες. Προς το παρόν, καλό είναι να σημειωθούν τα εξής, ως μια πρώτη περίληψη της συζήτησης:
- Το ζήτημα των Funel και των ορίων της σάτιρας γενικότερα, αποφασίσαμε ότι δε θα μας απασχολήσει. Δε σκοπεύουμε επίσης να κρίνουμε συνολικά τις απόψεις του Δημοσθένη Λιακόπουλου.
- Μας ενδιαφέρει άμεσα να υποστηρίξουμε το δικαίωμα στην παραπομπή και αναμετάδοση πληροφοριών και να αντιδράσουμε στην ποινικοποίησή τους. Το ζήτημα αυτό αφορά ευρύτερα την ελευθερία της έκφρασης, και οφείλει να απασχολήσει όλους/ες όσους/ες εκφραζόμαστε δημόσια.
- Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος έχει τη συμπαράστασή μας, προτού όμως να προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη κίνηση αλληλεγγύης που θα συνδέεται άμεσα με την υπόθεσή του, οφείλουμε να έχουμε τη σύμφωνη γνώμη του.
- Η συγκεκριμένη ομάδα θα παραγάγει πολύ σύντομα ένα κείμενο με σκοπό την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση, εντός και εκτός μπλογκόσφαιρας. Κάποιες άλλες δυνατότητες για κινητοποίηση συζητήθηκαν επίσης, αλλά θα διαμορφωθούν μέσα στις επόμενες μέρες.
- Μάλλον είναι αυτονόητο, αλλά να διευκρινίσουμε ότι δε μας ενδιαφέρει να αναλάβουμε εργολαβικά την ενημέρωση για την υπόθεση ως «πρωτοβουλία θεσσαλονικέων μπλόγκερ». Ήδη εξάλλου γίνεται μια σημαντική προσπάθεια μέσα από τη συλλογή υπογραφών, για την υποστήριξη του Αντώνη Τσιπρόπουλου.
Και ένα τελευταίο, προσωπικό σχόλιο: χάρηκα πολύ που σας γνώρισα όλους/ές κι ελπίζω να μην ήταν αυτή η τελευταία φορά που βρισκόμαστε.
Δευτέρα 11 Ιουνίου 2007
Κυριακή 10 Ιουνίου 2007
Ο Πατήρ ο Υιός και το υποζύγιον. (Η γνώμη των άλλων)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Εξομολογήσεις χορτοφάγων κανιβάλων
Μία ωραία ιστοριούλα που υπήρχε σε ένα παλιό σουηδικό αναγνωστικό μου ήρθε στο μυαλό τις προάλλες και θα ήθελα να την παραθέσω εδώ.
Ο τίτλος του βιβλίου ήταν «Vad var det jag läste?» / «Τι ήταν αυτό που διάβασα».
Μια φορά και έναν καιρό ο Πατήρ και ο Υιός και ήθελαν να κινήσουν για την πόλη για να ψωνίσουν τα απαραίτητα. Πήραν λοιπόν μαζί τους και τον γαϊδαράκο τους για να τους βοηθήσει στο κουβάλημα και κίνησαν για την πολιτεία.
Πάνω στον γαϊδαράκο καθόταν ο μικρός ενώ ο πατέρας προπορευόταν πεζός κρατώντας τον χαλινό του ζώου. Εκεί που περπατούσαν λοιπόν, συνάντησαν έναν διαβάτη ο οποίος σχολίασε:
«Κοίτα το παλιόπαιδο που κάθεται πάνω στο γαϊδουράκι και αφήνει τον γερο-πατέρα του να περπατάει και να κουράζεται».
Ο πατέρας που έδινε πάντα πολύ μεγάλη σημασία στο «τι θα πει ο κόσμος», έδωσε αμέσως εντολή στο γιο του να ξεπεζέψει για να ανέβει αυτός.
«Έτσι δεν θα ξαναεκτεθούμε στον κόσμο» είπε.
Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν και παρακάτω συναντούν έναν άλλο διαβάτη, που βλέποντας τους ξίνισε τα μούτρα του και σχολίασε;
«Καλά δεν ντρέπεται ο άσπλαχνος πατέρας που αφήνει το γιο του να περπατά και να κουράζεται ενώ αυτός στρογγυλοκάθεται πάνω στο γαϊδουράκι;»
Κρύος ιδρώτας έλουσε τον δυστυχή πατέρα για το δηκτικό σχόλιο, έτσι αμέσως ανέβασε και τον γιο του στο υποζύγιο.
«Έτσι δεν θα ξαναεκτεθούμε στον κόσμο» είπε.
Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν, καβαλημένοι και οι δύο πάνω στο γαϊδουράκι και λίγα χιλιόμετρα πριν την πόλη συναντούν έναν άλλο διαβάτη, που βλέποντας τους έμεινε με ανοικτό το στόμα του και σχολίασε;
«Καλά δεν ντρέπονται οι αναίσθητοι που έχουν στρογγυλοκαθίσει και οι δύο τους πάνω στο κακόμοιρο το γαϊδουράκι;»
Μια και δύο ο πατέρας λέει στον γιο του: «Αυτό είναι άνω ποταμών. Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση τώρα που θα πάμε στην πόλη να εκτεθούμε! Πρέπει να ξεκουράσουμε το γαϊδουράκι!»
Φτιάχνουν λοιπόν ένα αυτοσχέδιο φορείο, έβαλαν το γαϊδουράκι απάνω και κίνησαν καμαρωτοί – καμαρωτοί για την πόλη.
Με το που φτάνουν στην αγορά φυσικά επεκράτησε μεγάλη αναστάτωση αφού όλοι σκασμένοι στα γέλια σχολίαζαν «Κοίτα τους ηλίθιους έχουν ένα μια χαρά γαϊδούρι και αντί να τους κουβαλάει, το κουβαλάνε αυτοί!»
Και όλα αυτά προς μεγάλη απογοήτευση του αξιοπρεπούς πατρός που τελικά είδε τον χειρότερο εφιάλτη του να γίνεται πραγματικότητα…
Ποιο είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;
1. Ποτέ μα ποτέ δεν μπορείς να έχεις τους πάντες ικανοποιημένους.
2. Αν άγεσαι και φέρεσαι από την γνώμη των άλλων τότε ποτέ δεν θα μπορέσεις να κάνεις αυτό που εσύ πραγματικά θέλεις και χρειάζεσαι.
Ο τίτλος του βιβλίου ήταν «Vad var det jag läste?» / «Τι ήταν αυτό που διάβασα».
Μια φορά και έναν καιρό ο Πατήρ και ο Υιός και ήθελαν να κινήσουν για την πόλη για να ψωνίσουν τα απαραίτητα. Πήραν λοιπόν μαζί τους και τον γαϊδαράκο τους για να τους βοηθήσει στο κουβάλημα και κίνησαν για την πολιτεία.
Πάνω στον γαϊδαράκο καθόταν ο μικρός ενώ ο πατέρας προπορευόταν πεζός κρατώντας τον χαλινό του ζώου. Εκεί που περπατούσαν λοιπόν, συνάντησαν έναν διαβάτη ο οποίος σχολίασε:
«Κοίτα το παλιόπαιδο που κάθεται πάνω στο γαϊδουράκι και αφήνει τον γερο-πατέρα του να περπατάει και να κουράζεται».
Ο πατέρας που έδινε πάντα πολύ μεγάλη σημασία στο «τι θα πει ο κόσμος», έδωσε αμέσως εντολή στο γιο του να ξεπεζέψει για να ανέβει αυτός.
«Έτσι δεν θα ξαναεκτεθούμε στον κόσμο» είπε.
Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν και παρακάτω συναντούν έναν άλλο διαβάτη, που βλέποντας τους ξίνισε τα μούτρα του και σχολίασε;
«Καλά δεν ντρέπεται ο άσπλαχνος πατέρας που αφήνει το γιο του να περπατά και να κουράζεται ενώ αυτός στρογγυλοκάθεται πάνω στο γαϊδουράκι;»
Κρύος ιδρώτας έλουσε τον δυστυχή πατέρα για το δηκτικό σχόλιο, έτσι αμέσως ανέβασε και τον γιο του στο υποζύγιο.
«Έτσι δεν θα ξαναεκτεθούμε στον κόσμο» είπε.
Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν, καβαλημένοι και οι δύο πάνω στο γαϊδουράκι και λίγα χιλιόμετρα πριν την πόλη συναντούν έναν άλλο διαβάτη, που βλέποντας τους έμεινε με ανοικτό το στόμα του και σχολίασε;
«Καλά δεν ντρέπονται οι αναίσθητοι που έχουν στρογγυλοκαθίσει και οι δύο τους πάνω στο κακόμοιρο το γαϊδουράκι;»
Μια και δύο ο πατέρας λέει στον γιο του: «Αυτό είναι άνω ποταμών. Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση τώρα που θα πάμε στην πόλη να εκτεθούμε! Πρέπει να ξεκουράσουμε το γαϊδουράκι!»
Φτιάχνουν λοιπόν ένα αυτοσχέδιο φορείο, έβαλαν το γαϊδουράκι απάνω και κίνησαν καμαρωτοί – καμαρωτοί για την πόλη.
Με το που φτάνουν στην αγορά φυσικά επεκράτησε μεγάλη αναστάτωση αφού όλοι σκασμένοι στα γέλια σχολίαζαν «Κοίτα τους ηλίθιους έχουν ένα μια χαρά γαϊδούρι και αντί να τους κουβαλάει, το κουβαλάνε αυτοί!»
Και όλα αυτά προς μεγάλη απογοήτευση του αξιοπρεπούς πατρός που τελικά είδε τον χειρότερο εφιάλτη του να γίνεται πραγματικότητα…
Ποιο είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;
1. Ποτέ μα ποτέ δεν μπορείς να έχεις τους πάντες ικανοποιημένους.
2. Αν άγεσαι και φέρεσαι από την γνώμη των άλλων τότε ποτέ δεν θα μπορέσεις να κάνεις αυτό που εσύ πραγματικά θέλεις και χρειάζεσαι.
Τετάρτη 6 Ιουνίου 2007
Η νεκρή γωνία / Den döda vinkeln
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Αμαλία,
Ανθρωποι,
Βλογόσφαιρα,
Dunka dunka
Κάθε τέλος είτε αυτό είναι το τέλος ενός ιστολογίου, είτε το τέλος μίας πολύ επιτυχημένης προσπάθειας, δημιουργεί σε εμένα τουλάχιστον μία μελαγχολία και μία τάση περισυλλογής.
Αυτό τουλάχιστον ισχύει μέχρι την επόμενη μάχη ή την επόμενη προσπάθεια, ασχέτως τελικού αποτελέσματος, αφού ως γνωστόν τον μέλλον άδηλον.
Παρεμπιπτόντως όσοι από εσάς ηρωικοί συνσερφαδόροι και συνσερφαδόρισες δίνετε τα ωραία σας λεφτά σε καφετζούδες αστρολόγους και χαρτορίχτρες σκεφτείτε την Ferrari Cabrio που κυκλοφορεί γνωστός χαρτορίχτης, τσανδισθήτε που κυκλοφορείτε με Seat και βάλτε λίγο ορθολογισμό στη ζωή σας διαβάζοντας το βιβλίο του συχωρεμένου αστρονόμου Carl Sagan «Στοιχειωμένος Κόσμος».
Σκεφτείτε επίσης δύο πράγματα:
- Το παρελθόν δεν αλλάζει και το μέλλον είναι άδηλο. Μην μετανιώνετε για τίποτα.
- Faber est suae quisque fortunae δηλ. Κάθε ένας είναι κατασκευαστής της μοίρας του. Το μέλλον είναι άδηλον μεν, στα χέρια σας για να το πλάσετε δε.
Την 1η Ιουνίου χιλιάδες άνθρωποι ιστολογιούχοι ή ακόμα και απλοί κυβερνοναύτες τάραξαν τα νερά ρίχνοντας μία κοτρόνα στα λιμνάζοντα νερά του συστήματος υγείας που δημιουργεί φαινόμενα όπως αυτά που περιέγραψε στο ιστολόγιο της η συχωρεμένη Αμαλία Καλυβίνου. Αυτή η προσπάθεια είχε απρόσμενη επιτυχία κάνοντας κυριολεκτικά τον γύρο του κόσμου, ενώ παράλληλα αναστάτωσε τόσο το Ελληνικό όσο και το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.
Τώρα αυτή η προσπάθεια έκλεισε τον κύκλο της, περιμένοντας να δώσει την σκυτάλη σε μία νέα κίνηση σε ένα νέο ιστοχώρο. Είναι η ώρα της περισυλλογής και της προετοιμασίας για την νέα προσπάθεια.
Έχοντας ήδη αφιερώσει στα παιδιά που ήταν στον πυρήνα του μπλογκ «Για την Αμαλία» ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια για περιόδους περισυλλογής, το «Den döda vinkeln – H νεκρή γωνία» το αφιερώνω επίσης σε όλους εσάς τους περαστικούς από αυτό το ιστολόγιο, καθώς επίσης και στις χιλιάδες σε Ελλάδα και εξωτερικό που αγκάλιασαν την προσπάθεια της 1ης Ιουνίου.
Φυσικά δεν θα μπορούσα παρά να αναφερθώ και στον Helix Nebulae από το ιστολόγιο του οποίου ξεκίνησε η προσπάθεια και που μετά από αυτήν αποφάσισε να δώσει τον αποχαιρετισμό του στα όπλα.
Επίσης το αφιερώνω στον ιστολόγο I döda vinkeln που αυτοχείριασε το ιστολόγιο του σε μία στιγμή τσαντίλας, με την ελπίδα ότι θα επιστρέψει στην μπλογκόσφαιρα μπλογκάροντας από την χώρα των χιλίων λιμνών σαν τον Οvi...
Απολαύστε λοιπόν τον Kent στο βίντεο παρακάτω. Στίχοι στα Σουηδικά και τα Ελληνικά ακολουθούν.
(Ώρα είναι να μας αρχίσει στο δούλεμα η unlearn ότι έχουμε φάει κόλλημα με την μουσική του Kent)
Στίχοι Σουηδικά / Ελληνικά
Jag var länge ensam enda barnet
Ett monster underst i en hembyggd våningsäng
Och på håll såg jag ljusen dö i dimman
Precis när mörkret tändes upp igen
Ήμουν για πολύ καιρό μοναχοπαίδι
Ένα τέρας στο κάτω μέρος ενός σπιτικού διώροφου κρεβατιού
Και σε μια μεριά είδα το φως να σβήνει στην ομίχλη
Ακριβώς όταν το σκοτάδι «ξανάναψε».
Och jag såg dig springa över skaren
I jakten på din sagolika vy
Och du lärde mig att fullständigt försvinna
In i dina tankar i ditt huvud står jag fri
Και σε είδα να τρέχεις πάνω στο παγωμένο χιόνι
Στο κυνήγι της παραμυθένιας σου θέας
Και με έμαθες να εξαφανίζομαι εντελώς
Στις σκέψεις σου μέσα στο κεφάλι σου είμαι ελεύθερος.
Ge mig en vinterdrog
Ge mig allt du har
Kom nu jag är kroniskt låg
Bara mörkret hörs
I ditt öga var en storm jag såg
Som sommarsnö
I döda vinkeln ser jag allt du gör
Δώσε μου ένα φαρμάκι
Δώσε μου ότι έχεις
Έλα τώρα έχω χρόνια κατάθλιψη
Μόνο το σκοτάδι ακούγεται
Στο μάτι σου ήταν μία θύελλα που είδα
Σαν χιόνι του καλοκαιριού
Στην νεκρή γωνία βλέπω κάθε τι που κάνεις
Och där kommer dom jag ser dom mellan träden
Snälla kan du hjälpa mig att fly
Deras ögon är som mareld över världen
Jag kryper där i askan fågel Fenix född som ny
Και εκεί έρχονται αυτοί που βλέπω ανάμεσα στα δέντρα
Σε παρακαλώ μπορείς να με βοηθήσεις να ξεφύγω
Τα μάτια τους είναι σαν εφιαλτική φωτιά πάνω από τον κόσμο
Σέρνομαι εκεί στη στάχτη, το πουλί ο Φοίνιξ αναγεννάται
Ge mig en vinterdrog
Ge mig allt du har
Kom nu jag är kroniskt låg
Bara mörkret hörs
I ditt öga var en storm jag såg
Blåsa sommarsnö
I döda vinkeln ser jag allt du gör
Δώσε μου ένα φαρμάκι
Δώσε μου ότι έχεις
Έλα τώρα έχω χρόνια κατάθλιψη
Μόνο το σκοτάδι ακούγεται
Στο μάτι σου ήταν μία θύελλα που είδα
Φύσα χιόνι του καλοκαιριού
Στην νεκρή γωνία βλέπω κάθε τι που κάνεις
Ge mig en vinterdrog
Ge mig sommarsnö
Kom nu jag är kroniskt låg
Bara mörkret hörs
I ditt öga dansar stormar små
Men det är du som för
I döda vinkeln ser jag allt du gör
Δώσε μου ένα φαρμάκι
Δώσε μου χιόνι του καλοκαιριού
Έλα τώρα έχω χρόνια κατάθλιψη
Μόνο το σκοτάδι ακούγεται
Στο μάτι σου χορεύουν μικρές θύελλες
Αλλά εσύ είσαι που οδηγείς
Στην νεκρή γωνία βλέπω κάθε τι που κάνεις
Αυτό τουλάχιστον ισχύει μέχρι την επόμενη μάχη ή την επόμενη προσπάθεια, ασχέτως τελικού αποτελέσματος, αφού ως γνωστόν τον μέλλον άδηλον.
Παρεμπιπτόντως όσοι από εσάς ηρωικοί συνσερφαδόροι και συνσερφαδόρισες δίνετε τα ωραία σας λεφτά σε καφετζούδες αστρολόγους και χαρτορίχτρες σκεφτείτε την Ferrari Cabrio που κυκλοφορεί γνωστός χαρτορίχτης, τσανδισθήτε που κυκλοφορείτε με Seat και βάλτε λίγο ορθολογισμό στη ζωή σας διαβάζοντας το βιβλίο του συχωρεμένου αστρονόμου Carl Sagan «Στοιχειωμένος Κόσμος».
Σκεφτείτε επίσης δύο πράγματα:
- Το παρελθόν δεν αλλάζει και το μέλλον είναι άδηλο. Μην μετανιώνετε για τίποτα.
- Faber est suae quisque fortunae δηλ. Κάθε ένας είναι κατασκευαστής της μοίρας του. Το μέλλον είναι άδηλον μεν, στα χέρια σας για να το πλάσετε δε.
Την 1η Ιουνίου χιλιάδες άνθρωποι ιστολογιούχοι ή ακόμα και απλοί κυβερνοναύτες τάραξαν τα νερά ρίχνοντας μία κοτρόνα στα λιμνάζοντα νερά του συστήματος υγείας που δημιουργεί φαινόμενα όπως αυτά που περιέγραψε στο ιστολόγιο της η συχωρεμένη Αμαλία Καλυβίνου. Αυτή η προσπάθεια είχε απρόσμενη επιτυχία κάνοντας κυριολεκτικά τον γύρο του κόσμου, ενώ παράλληλα αναστάτωσε τόσο το Ελληνικό όσο και το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.
Τώρα αυτή η προσπάθεια έκλεισε τον κύκλο της, περιμένοντας να δώσει την σκυτάλη σε μία νέα κίνηση σε ένα νέο ιστοχώρο. Είναι η ώρα της περισυλλογής και της προετοιμασίας για την νέα προσπάθεια.
Έχοντας ήδη αφιερώσει στα παιδιά που ήταν στον πυρήνα του μπλογκ «Για την Αμαλία» ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια για περιόδους περισυλλογής, το «Den döda vinkeln – H νεκρή γωνία» το αφιερώνω επίσης σε όλους εσάς τους περαστικούς από αυτό το ιστολόγιο, καθώς επίσης και στις χιλιάδες σε Ελλάδα και εξωτερικό που αγκάλιασαν την προσπάθεια της 1ης Ιουνίου.
Φυσικά δεν θα μπορούσα παρά να αναφερθώ και στον Helix Nebulae από το ιστολόγιο του οποίου ξεκίνησε η προσπάθεια και που μετά από αυτήν αποφάσισε να δώσει τον αποχαιρετισμό του στα όπλα.
Επίσης το αφιερώνω στον ιστολόγο I döda vinkeln που αυτοχείριασε το ιστολόγιο του σε μία στιγμή τσαντίλας, με την ελπίδα ότι θα επιστρέψει στην μπλογκόσφαιρα μπλογκάροντας από την χώρα των χιλίων λιμνών σαν τον Οvi...
Απολαύστε λοιπόν τον Kent στο βίντεο παρακάτω. Στίχοι στα Σουηδικά και τα Ελληνικά ακολουθούν.
(Ώρα είναι να μας αρχίσει στο δούλεμα η unlearn ότι έχουμε φάει κόλλημα με την μουσική του Kent)
Στίχοι Σουηδικά / Ελληνικά
Jag var länge ensam enda barnet
Ett monster underst i en hembyggd våningsäng
Och på håll såg jag ljusen dö i dimman
Precis när mörkret tändes upp igen
Ήμουν για πολύ καιρό μοναχοπαίδι
Ένα τέρας στο κάτω μέρος ενός σπιτικού διώροφου κρεβατιού
Και σε μια μεριά είδα το φως να σβήνει στην ομίχλη
Ακριβώς όταν το σκοτάδι «ξανάναψε».
Och jag såg dig springa över skaren
I jakten på din sagolika vy
Och du lärde mig att fullständigt försvinna
In i dina tankar i ditt huvud står jag fri
Και σε είδα να τρέχεις πάνω στο παγωμένο χιόνι
Στο κυνήγι της παραμυθένιας σου θέας
Και με έμαθες να εξαφανίζομαι εντελώς
Στις σκέψεις σου μέσα στο κεφάλι σου είμαι ελεύθερος.
Ge mig en vinterdrog
Ge mig allt du har
Kom nu jag är kroniskt låg
Bara mörkret hörs
I ditt öga var en storm jag såg
Som sommarsnö
I döda vinkeln ser jag allt du gör
Δώσε μου ένα φαρμάκι
Δώσε μου ότι έχεις
Έλα τώρα έχω χρόνια κατάθλιψη
Μόνο το σκοτάδι ακούγεται
Στο μάτι σου ήταν μία θύελλα που είδα
Σαν χιόνι του καλοκαιριού
Στην νεκρή γωνία βλέπω κάθε τι που κάνεις
Och där kommer dom jag ser dom mellan träden
Snälla kan du hjälpa mig att fly
Deras ögon är som mareld över världen
Jag kryper där i askan fågel Fenix född som ny
Και εκεί έρχονται αυτοί που βλέπω ανάμεσα στα δέντρα
Σε παρακαλώ μπορείς να με βοηθήσεις να ξεφύγω
Τα μάτια τους είναι σαν εφιαλτική φωτιά πάνω από τον κόσμο
Σέρνομαι εκεί στη στάχτη, το πουλί ο Φοίνιξ αναγεννάται
Ge mig en vinterdrog
Ge mig allt du har
Kom nu jag är kroniskt låg
Bara mörkret hörs
I ditt öga var en storm jag såg
Blåsa sommarsnö
I döda vinkeln ser jag allt du gör
Δώσε μου ένα φαρμάκι
Δώσε μου ότι έχεις
Έλα τώρα έχω χρόνια κατάθλιψη
Μόνο το σκοτάδι ακούγεται
Στο μάτι σου ήταν μία θύελλα που είδα
Φύσα χιόνι του καλοκαιριού
Στην νεκρή γωνία βλέπω κάθε τι που κάνεις
Ge mig en vinterdrog
Ge mig sommarsnö
Kom nu jag är kroniskt låg
Bara mörkret hörs
I ditt öga dansar stormar små
Men det är du som för
I döda vinkeln ser jag allt du gör
Δώσε μου ένα φαρμάκι
Δώσε μου χιόνι του καλοκαιριού
Έλα τώρα έχω χρόνια κατάθλιψη
Μόνο το σκοτάδι ακούγεται
Στο μάτι σου χορεύουν μικρές θύελλες
Αλλά εσύ είσαι που οδηγείς
Στην νεκρή γωνία βλέπω κάθε τι που κάνεις
Κυριακή 3 Ιουνίου 2007
Αμαλία video playlist
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Αμαλία,
Αναδημοσιεύσεις
Παρακάτω υπάρχει η playlist με όλα τα σχετικά με την Αμαλία βίντεο.
Κώδικας για να βάλετε την playlist στο δικό σας ιστολόγιο ακολουθεί από κάτω.
H δεξιά μπάρα προφανώς χρησιμέυει για την πλοήγηση ανάμεσα στα βίντεα.
Αρχιμάστορας ο DJ του You Tube ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΟΓΙΑΣ! (Ρησπέκτ μετά Ιαπωνικής υποκλίσεως!)
Κώδικας για να βάλετε την playlist στο δικό σας ιστολόγιο ακολουθεί από κάτω.
H δεξιά μπάρα προφανώς χρησιμέυει για την πλοήγηση ανάμεσα στα βίντεα.
Αρχιμάστορας ο DJ του You Tube ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΟΓΙΑΣ! (Ρησπέκτ μετά Ιαπωνικής υποκλίσεως!)
Επικοινωνήστε με την αντιπρόεδρο της κομισιόν Margot Wallström για το θέμα της Αμαλίας.
Παρασκευή 1 Ιουνίου 2007
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Αμαλία,
Ανθρωποι,
Ιατρικοί εφιάλτες,
Πληκτρολογιακός Ακτιβισμός
«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
LinkWithin
