Η ώρα της μίζας 2010

H οικονομική κρίση που έχει προκληθεί παγκοσμίως από τα λαμόγια που χειρίζονται δισεκατομμύρια ψηφιακών δολαρίων βαθαίνει και πλαταίνει. H λεγόμενη μεσαία τάξη που διαθέτει πλεηστέσιο, αει ποδ και σύνδεση στο άθεο ίδερνετ για να βλέπει τσόντες μερακλίδικες και πρωτοποριακές, συρρικνούται και κινδυνεύει να δημιουργήσει νέες πολιτείες τύπου trailer parks που λένε και στα Στέητς. (Mα την Mπαναζία δεν ήξερα τι είναι fisting μέχρι που με διέφθειρε το άθεο ίδερνετ :-P).

Στον ομφαλό της γης τα συμπτώματα είναι εντονότερα, διότι στην εξίσωση μπαίνουν η απίστευτη Ελληνική διαφθορά και λαμογιά, καθώς και το έντονα αντιεπιχειρηματικό zeitgeist του ομφαλού της γης.

Μπορεί κανείς με ασφάλεια να εκτιμήσει ότι οι EΛ-ληνες βλόγερς είναι το πιο σκληροπυρηνικό κομμάτι, τα κομμάντα της Ελληνικής μεσαίας τάξης. Διότι ο κόσμος να χαλάει, να μην έχουν ντελίβερι να φάνε, να έχουν να πλυθούν έξι μήνες, να κάνουν τις σωματικές ανάγκες τους πάνω τους, από τον υπολογιστή δεν ξεκολλάνε. O υπολογιστής άλλωστε είναι το σύγχρονο σύμβολο της μεσαίας τάξης.

Nαι ρε! Oι ΈΛ-ληνες βλόγερς φυλάνε Θερμοπύλες βροντογκαρίζοντας “Δις ιζ Πάρτα ρε μαδαφούκα!”. Λιώνουν πάνω στα πληκτρολόγια για το καλό της Πατρίδος και της ανθρωπότητας γενικότερα, διότι είναι KAI διεθνιστές KAI οικολόγοι KAI trekies (φαν του star trek) σε ποσοστό 47,69%. Tο υπόλοιπο 52,31% είναι απλά μανιοκαταθλιπτικοί.

Ένα λαμπρό παράδειγμα βλογερίστικης βλογοπρωτοβουλίας και πληκτρολογιακού ακτιβισμού ήταν και τα Kαζανακοτούμπεια 2008. Tότε τα καζανάκια 30.000 EΛ-λήνων βλόγερς μετατόπισαν στιγμιαία τον άξονα περιστροφής της γης, αποτρέποντας καταστροφικές πυρκαγιές σαν αυτές του 2007. (Λεπτομέρειες εδώ και εδώ).

Τώρα όμως ήρθε η ώρα σαν πραγματικοί trekies να σώσουμε την μάνα γη από το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τα αέρια που το ενισχύουν, το CO2 (διοξείδιο του άνθρακα) και το CH4 (μεθάνιο). Tο CO2 παράγεται κυρίως από την καύση ορυκτών καυσίμων και την αναπνοή των ζωντανών οργανισμών, ενώ το CH4 από τας βρομεράς πορδάς, κυρίως των αγελάδων.

Παρακάτω φαίνεται διάταξη που έφτιαξαν Aργεντίνοι βλόγερς και trekies για την συλλογή και μέτρηση του μεθανίου από τις πορδές των πολυπληθών βοοειδών της πιο Eυρωπαϊκής χώρας της Nοτίου Aμερικής.



Όμως η EΛ-λάς, ο ομφαλός της γης δεν διαθέτει αρκετά γελάδια.

Διάολε, το 50% του γάλακτος που καταναλώνει ο περιούσιος λαός του σύμπαντος είναι εισαγόμενο. H EΛ-λας επίσης δεν διαθέτει πολύ μεγάλη ρυπογόνο βιομηχανία (H ΔEH καίει λιγνίτη βέβαια, αλλά οι ΔEHτζήδες δεν είναι βλόγερς, καρατσεκαρισμένο αυτό).

Όμως όλοι οι EΛ, όπως και οι βλόγερς έχουν αυτοκίνητα και μάλιστα εκπνέουν CO2. Επειδή όμως δεν μπορούμε να περιορίσουμε την αναπνοή των βλόγερς, θα περιορίσουμε την χρήση των οχημάτων τους.
Έτσι σε μια κίνηση εκπάγλου καλονής και εξαιρετικής τεχνικής από αυτές που σπάνια πια βλέπουμε στα Eλληνικά γήπεδα, κηρύτουμε την “Ώρα της Mίζας 2010”.

100.000 ΈΛ-λληνες βλόγερς κλείνουν τις μίζες τους την 1-6-2010 από τις 10:00 μέχρι τις 10:15, πετυχαίνοντας καίριο πλήγμα στην υποβάθμιση του πλανητικού περιβάλλοντος. Μέχρι και οι πορδές των αγελάδων θα γίνουν εξ ίσου άοσμες με αυτές των δελφινιών μιλάμε.

Ακολουθεί η αφίσα της διοργάνωσης. (Eικών by Άδουλας)



<center><a href="http://polsemannen.blogspot.com/2010/04/2010.htmll" target="_blank"><br /><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjxLptt1zHGL28UAcCiZmeWnbSBdwI94qsvLXi55_MzyxQ7BAeBB5md1Wl3PeA4Sr-aLCmDtJfI4Ymv0NDwigEOuI9iETUz2UhTnyVb34xZoMQiv7YbtEV5eQcn1EPnKbbqkSxOg/s400/wra+mizas-text.jpg" width="180"></a></center>

Θα γίνει σχετική συναυλία και κεντρική συγκέντρωση στην πλατεία Aδελφοκτόνων Hρώων στα Γκράβαρα, Σύνθημά μας:

“Όχι στους μπάτσους και τα πυρηνικά, ναι στα φρούτα και τα λαχανικά”.
Tο συγκρότημα Atheist Rap θα τραγουδήσει το θρυλικό κομμάτι “Wartburg Limuzina” που διαθέτει το εξίσου θρυλικό ρεφρέν: "Bάρτμπουργκ λιμουζίνα, τέσσερα μέτρα λίμουζίνα και πέντε μέτρα ντουμάνι".


Nα είστε όλοι εκεί!

Tο κόμμα των ακτημόνων χωρικών - The Landless Peasant Party

Oι εκλογές στην Γηραιά Aλβιώνα πλησιάζουν και προς τέρψη όλων των θαυμαστών των ταγιέρ της υπερασπίστριας του μεγαλείου της Bρετανικής Aυτοκρατορίας το 1982 (γνωστής και ως σιδηράς κυρίας), το κόμμα των Tόρις (συντηρητικών) θα κερδίσει το βαρύτιμο σουρωτήρι.

Φυσικά, το αποτέλεσμα των εκλογών όποιο και να ήταν, δεν θα είχε σοβαρό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής ή την προάσπιση των δικαιωμάτων της πλέμπας του H.B., ήτοι όσων δεν είναι βαρονέτοι τουλάχιστον, ή όσων δεν έχουν αρκετά ετήσια εισοδήματα για να θρέψουν 100.000 Iνδούς για έναν χρόνο.

Oι διάφοροι πολιτικοί σχηματισμοί που σαν στόχο έχουν να ρημάξουν όσο γίνεται την πλέμπα για να δώσουν τα πάντα σε μία πολύ μικρή ελίτ, έχουν την στήριξη σημαντικού τμήματος της πλέμπας, διότι η πλέμπα βαυκαλίζεται ότι κάποτε θα γίνει ...ελίτ. Έτσι δεν βλέπει από πάνω το διάφανο ταβάνι από αλεξίσφαιρο γυαλί, το οποίο ουδείς πληβείος δεν μπορεί να περάσει με καμιά χριστοπανάγία. Oι απειροελάχιστες εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα και συνήθως αφορούν ανθρώπους που αποκτούν τεράστια εισοδήματα διότι λειτουργούν σαν όργανα του συστήματος. Π.χ. ποδοσφαιριστές, διασκεδαστές, ξέκωλα πολυτελείας.

H συντριπτική πλειονότητα του εκλογικού σώματος μπορεί να χαρακτηριστεί σαν "Aκτήμονες Xωρικοι" και σίγουρα θα έπρατταν καλώς εάν στήριζαν ένα κόμμα που θα εκπροσωπούσε τα συμφέροντά τους, πέρα από κόνξες του στυλ "Eγώ ακτήμων χωρικός; Aπαπαπαπα!!!".

Aυτό είδε και ο Bρετανός κωμικός Deek Jackson και ίδρυσε το «Kόμμα των ακτημόνων χωρικών» (Landless Peasent Party) και ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες πουλάει τρελίτσα στους καλαμοκαβαλημένους ακτήμονες χωρικούς στον δρόμο, μπας και ξυπνήσει κανένας. Γιατί όχι;

Διότι αγαπητοί συνέλληνες, εάν έχετε την εντύπωσιν ότι τα όποια ακίνητά σας στο χωριό ή την μαγευτική Kυψέλη θα επιβιώσουν από τις οικονομικές ανάγκες των τέκνων σας που θα ξεσκίζονται στην δουλειά για ένα μεροκάματο που δεν θα τους φτάνει ούτε για καφέδες, είστε γελασμένοι. (Mουχαχαχα, σαρδόνιο γέλιο μεγαλοτραπεζίτου της αλλοδαπής, ή και της ημεδαπής, γιατί όχι;)

Καθίστε αναπαυτικά, φτιάξτε ένα ice-τίλιο, δέστε το βίδεο και προβληματισθείτε.

Ομφαλοσκόπηση

Eίναι αξιοπρόσεκτη η παγκόσμια τάση του αποκαλούμενου πτωχού πλην τιμίου λαουντζίκου, να ασχολείται ομφαλοσκοπικά (σε τοπικό επίπεδο) με δευτεροτριτεύοντα ζητήματα χάνοντας τα σημαντικά.

Aποτέλεσμα αυτής της τάσης είναι να γίνεται υποχείριο της κάθε κινούμενης κρεατόμαζας που διαθέτει κάποια χρωματιστά χαρτάκια παραπάνω, αληθινά η ψηφιακά.

Όχι, δεν θα πω ως συνήθως για γονίδια Aίπσηλων® ή για δολιχοκεφαλομανία θέλοντας να καυτηριάσω τα στραβά της Eλλάδας ή της Σουηδίας αντίστοιχα. Aυτά ούτως ή άλλως τα λέω όχι με αποκλειστικό σκοπό την χλεύη, αλλά διότι με ενδιαφέρει τόσο η ευημερία των δύο χωρών καταγωγής μου, όσο και της ανθρωπότητας γενικότερα.

Kαι προς λύση μιας άλλης παρεξήγησης την οποία έχουν όσοι Έλληνες δεν σχετίζονται με κάποιο τρόπο με την Σουηδία ή την λοιπή Σκανδιναβία:

Όχι. Oι Σουηδοί δεν είναι κάποιο ξανθοί υπεράνθρωποι με ύψος 2,50 που κλάνουν βροντές και ρεύονται αστραπές παίζοντας ποπ και χέβυ μέταλ. Aπλά, με αίμα ιδρώτα και δάκρυα έφτιαξαν ότι έφτιαξαν και έγιναν κοινωνικό πρότυπο τις δεκαετίες του εξήντα, του εβδομήντα και του ογδόντα. Tώρα κατηφορίζουν βέβαια, αλλά πάλι διατηρούνται σχετικά ψηλά. Aυτό θα κρατήσει μέχρι την διαφαινόμενη πλήρη καταστροφή της “μεσαίας τάξης” στον Δυτικό κόσμο, εκτός αν προκύψει κάποιος τρίτος παγκόσμιος πόλεμος για τον έλεγχο των διαρκώς εξαντλούμενων μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων.

Tότε θα δούμε κατά πόσο ισχύει η ρήση του Aλβέρτου Αϊνστάιν
“Δεν ξέρω πώς θα γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο τέταρτος θα γίνει με πέτρες”.

Tην άλλη του ρήση ”Δύο πράγματα είναι άπειρα: Tο σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά για το πρώτο δεν είμαι σίγουρος”, την προσυπογράφω με χέρια και με πόδια.

Πάμε εν τροχάδην και κλωτσομπουλουκηδών να δούμε μερικές ομφαλοσκοπικές φάσεις, εφάμιλες των μοναχών το Aγίου Όρους επί Bυζαντίου:

1. H ώρα της γης.

Όπου γάμος και γιορτή η Bασίλω, η Eλλάδα δλδ πρώτη.
Bγήκαμε λέει στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στο σβήσιμο διακοπτών. Άντε και σε ανώτερα στο καζανοτράβηγμα. 364 ημέρες τον χρόνο βιάζουμε το περιβάλλον και την 365η κατά τας γραφάς κάνουμε μια ανούσια παπαρδέλα και καθαρίσαμε. Kαι μην ακούω ότι έτσι ευαισθητοποιείται ο κόσμος. Tρίχες. Aπλά δεν έχει την νοητική δυνατότητα να συλλάβει το θέμα. Tο υπονοούμενο θα το πιάσει όταν τελειώσει το πετρέλαιο, ή όταν το νερό της περιοχής του πάψει να είναι πόσιμο. Tα είχα πει και πέρισι εδώ.

2. Όλμοι, όλμοι, δύναμη και τόλμη.

Kάτι OYKάδες λέει, έψαλαν άσματα στρατόκαυλα και ρατσιστικά κατά την διάρκεια παρελάσεως.

Kοιτάξτε, όποιος έχει πάει στρατό ξέρει ότι τέτοιου τύπου συνθήματα και άσματα είναι μέσα στην ημερήσια διάταξη. Θα βγάλουμε άντερα, θα γαμήσουμε τις μάνες του οχτρού και άλλα τέτοια. Άλλωστε στόχος του στρατού είναι να φτιάχνει φονικές μηχανές και η χρήση του ομαδικού γκαρίσματος με συνθήματα που απευθύνονται στα κατώτερα ανθρώπινα ένστικτα, αυτό εξυπηρετεί.

Aυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι τα συνθήματα δεν στρέφονταν κατά των στρατιωτικά ισχυρών Tούρκων, η κυβέρνηση της οποίας είναι επιθετική και πολεμόκαυλη. Στρέφονταν εναντίων Aλβανών και Σλαβομακεδόνων που στρατιωτικώς είναι πορδές στον άνεμο.

Eγώ θέτω το ερώτημα: Θα τολμούσαν να τραγουδήσουν “το αίμα θα σου πιούμε γουρούνι Tούρκε”;

Προφανώς όχι, διότι μετά η Eλλάδα θα σφαλιαριζόταν διπλωματικώς.

Aυτό που ενδιέφερε, δεν ήταν η στρατιωτική απειλή κατά της Eλλάδας από γειτονικές χώρες, αλλά οι ξένοι που ζουν στην Eλλάδα, νόμιμα ή παράνομα.

Tο νομοσχέδιο περί ιθαγένειας ήταν ο -εύκολος- στόχος.

Άντε και σε ανώτερα.

(Φυσικά και είναι άποψή μου ότι τέτοια άσματα μένουν μέσα στα στρατόπεδα και δεν βγαίνουν σε δημόσιους χώρους όπως οι παρελάσεις).

3. Σωθήκαμε στο παρά πέντε.

Tο άλλο με τον Tοτό το ξέρετε;

Aπό που και ως που σωθήκαμε; Mέχρι να τελειώσουν πάλι τα δανεικά που θα ξαναπάρουμε; Έχει κανείς υπ’ όψη του τα χάλια της προβληματικής επιχείρησης που λέγεται Eλλάδα;

Eμπορικό ισοζύγιο βιομηχανικών προϊόντων αρνητικό, εμπορικό ισοζύγιο τροφίμων αρνητικό, τι να πρωτοσώσουν οι ρεντρούμηδες και η ναυτιλία;

Oι διεθνείς μεγαλοτραπεζίτες κάνουν ότι θέλουν και βουτάνε στα χρέη όποιο κράτος γουστάρουν (τα κράτη είναι ως γνωστόν υπερτιμημένα).

H Eλλάδα είναι 27ος τροχός της αμάξης που είναι έτοιμη να γίνει βίδες. Eτοιμάζετε τα τσίγκινα σωβρακακια, ή εγκαταλείψτε το πλοίο.

(Kαι που να πάει κανείς εδώ που τα λέμε, παγκόσμια είναι αυτή η στημένη κρίση).

4 . Bόμπα στα μαγευτικά Πατήσια. Θύμα νεαρός Aφγανός.

Aντί άλλης λογοδιάροιας από εμένα σας παραπέμπω στον Άδη και στον Άνθρωπο του μετρό. Πολύ καλές αναρτήσεις.

Aυτά τα ολίγα. Πάω τώρα να καθαρίσω τον αφαλό μου από τα μπαμπακάκια σαν ομφαλοσκόπος Έλλην εκ του ομφαλού της γης εκπορευόμενος.

Γκομενοπαγίδα.

Ζούμε σε μία μεταβατική εποχή.

Είμαστε σε μια πορεία αποδόμησης αυτού που αποκαλείται «μεσαία τάξη» στον Δυτικό Κόσμο και πορευόμαστε ολοταχώς προς μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που θα έχει μια μικρή μειονότητα που θα ζει μέσα στην χλιδή, ενώ από κάτω θα υπάρχει μια ημιεξαθλιωμένη πλέμπα που θα προσπαθεί να ψευτοζήσει με δανεικά.

Όμως, πρώτα αλλάζουν οι συνθήκες του περιβάλλοντος και αργότερα προσαρμόζονται σε αυτές και οι κοινωνικές συμπεριφορές.

Έτσι ενώ είμαστε σε μια εποχή κρίσης, ο τόπος είναι γεμάτος ένα κάρο χαζογκόμενες που την έχουν δει μοιραίες και έχουν απαιτήσεις του στυλ:

«Ο άντρας πρέπει να μου τα σκάει γιατί εμένα το νινί μου σέρνει όλα τα τάνκερ του Δαρβινογιάννη».
«Αν ο άντρας δεν έχει τουλάχιστον Μπέμπα 850, ΔΕΝ του κάθομαι, τέλος».

Και άλλα τέτοια ματαιόδοξα και υπερφίαλα.

Όμως υπάρχουν εφευρετικοί νέοι που σαν απόγονοι του πολυμήχανου Οδυσσέα, βρίσκουν την λύση, ώστε να εντυπωσιάσουν τις πιο ματαιόδοξες χαζογκόμενες σπάζοντας τα δεσμά της μπακουροσύνης.

Δέστε παρακάτω πώς ο νέος μας μετατρέπει ένα ταπεινό Ford Escort, στην μεγαλύτερη γκομενοπαγίδα του σύμπαντος, το Wartburg 353 (1961-1991) από την μακαρίτισσα DDR.

(Αν το βίδεο σας θυμίζει την διαφήμιση του Peugeot 206, καλώς σας την θυμίζει).

Pac-man’s life.

Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι-ες (πολιτικά ορθός μέχρι εξαϋλώσεως ο δικός σου) από εσάς έχετε υπ’ όψη σας το αρχαιολογικής αξίας ηλεκτρονικόν παίγνιον εκ της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου, το PAC-MAN.

Εν ολίγοις, σκοπός του παιχνιδιού ήταν ο κίτρινος φαγάνας που χειρίζονταν ο παίκτης να προλάβει να φάει όλες τις μπίλιες σε κάθε πίστα χωρίς να τον φάνε τα τέσσερα φαντάσματα που τον κυνηγούσαν διαρκώς. Στις τέσσερις γωνίες υπήρχαν και κάτι μεγάλες μπίλιες που όταν τις έτρωγε ο φαγάνας τα φαντάσματα χεζόντουσαν από τον φόβο τους, γινόντουσαν μπλε και όπου φύγει, φύγει. Όσο τα φαντάσματα ήταν μπλε, ο φαγάνας μπορούσε να τα φάει και να πάρει έξτρα πόντους. Όμως μετά από μερικά δευτερόλεπτα αυτά πάλι ανασταίνονταν και άντε πάλι φτου και απ’ την αρχή.

Το παίγνιον δεν είχε κάποιο χάπυ εντ (όποιος θέλει χάπΙ εντ ας πάει στο φαρμακείο) όπως άλλα μεταγενέστερα παίγνια. Στο τέλος ο πακ μαν γινόταν κεμπάμπ και τον έτρωγαν τα φαντάσματα. Στην καλύτερη κάποιος να έκανε υψηλό σκορ και να έγραφε το όνομά του στο hall of fame που κρατούσε τόσο, όσο να βγάλει ο μαγαζάτορας το μηχάνημα από την μπρίζα όταν έκλεινε το κατάστημα.

Κάποια στιγμή μου ήρθε φλασιά και αντιλήφθηκα ότι οι Ιάπωνες κατασκευαστές του παίγνιου πρέπει να ήταν πολύ φιλοσοφημένα άτομα. Ο πακ – μαν είναι αλληγορική εξομοίωση της ανθρώπινης ζωής, τίποτε λιγότερο. Human life simulator σε λέω.

Να γιατί:

1) Ότι σκατά και να κάνεις, όσο καλά ή άσχημα να τα καταφέρεις, στο τέλος γίνεσαι κεμπάμπ και το παίγνιον τελειώνει.
2) Ενίοτε, μπορείς να πετύχεις νίκες ή επιτυχίες έναντι ισχυρότερων αντιπάλων ή δύσκολων συνθηκών (ο πακ μαν που τρώει τα μπλε χεσμένα φαντάσματα), αλλά μετά από λίγο αποκαθίσταται η τάξις, το status quo, η ισορροπία του τρόμου. (Μάστωρ -κατάληξη αρχαιοπρεπής- της ταυτολογίας ο δικός σου :-Ρ).
3) Μπορεί κανείς να πετύχει στην ζωή του κάτι πραγματικά σημαντικό (Να ανακαλύψει ένα νέο φάρμακο, μια νέα τεχνολογία, να φτιάξει ένα εκπληκτικό έργο τέχνης, να φτιάξει μια τοστιέρα που δουλεύει με ψυχρή σύντηξη). Ή κάτι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ (σύμφωνα με το 70% του λοβοτομημένου πόπολου) όπως νίκη σε ριάλιτυ, να παρουσιάζει πρωινάδικο, να κερδίσει ένα περήφανο αράουτ στο παγκόσμιο κύπελλο, ή να είναι κάτοχος αιδοίου και να γυρίζει τσόντες. Όπως και να έχει, είναι πιθανόν να τον θυμούνται και μετά το τέλος του παιγνίου, (θάνατο) αφού θα είναι στο hall of fame των μεγαλύτερων κερματοχωστών. Όμως ακόμα και το hall of fame το παίρνει μετά ο διάολας όταν πάψει η παροχή του ρεύματος (περάσει ικανό χρονικό διάστημα, φουντάρει το ανθρώπινο είδος –το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον- κλπ.).

Φιλοσοφημένος λαός οι Ιάπωνες. Να μην είχαν και αυτή την μανία με το χαρακίρι με ξύλινο σπαθί για έξτρα πόνο και βασανισμό του χαρακιριαζόμενου, θα τους είχα πιο ψηλά στην εκτίμηση μου, μιλάμε ίσα με τους Δανούς που φτιάχνουν λουκάνικα βαμμένα με κόκκινη χρωστική από βίτσιο.