Η ώρα των ιστορικών αλλά και κρισίμων αποφάσεων δια το Νεοελλαδέζιον Έθνος ήγγικεν.

Η Νεοελλάς είναι ένας κοκαλιάρης καχεκτικός τύπος με σκορβούτο, μπέρι - μπέρι, πιτυρίθρα και Μπάνε - Μπάνε.

Οι δανειστές του Νεοελλαδέζικου προτεκτοράτου είναι ένας ανάλγητος μαφιόζος με σώμα μπόντυ μπίλντερ επιπέδου μίστερ Ολύμπια.

Ο μαφιόζος χαιρέκακα στραγγαλίζει τον κοκαλιάρη, που όσο και να χτυπιέται, ακόμα και αν δώσει το 150% των δυνάμεών του, δεν μπορεί να ξεφύγει, πόσω μάλλον δε να αρχίσει στις μπούφλες τον μποντυμπιλντερά που θέλει να τον σκοτώσει.

Η μόνη περίπτωση να ξεφύγει ο σάκος των οστών, είναι να πάθει αιφνιδίως έμφραγμα ο σφίχτης από την κατάχρηση αναβολικών που έχει κάνει.

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Ωστόσο, στας 25 του Ιανουαρίου του έτους δισχιλιοστού και δέκατου πέμπτου από την έναρξιν της κοινής χρονολογήσεως, τίθεται έναν κρίσιμον και ανάλγητον ερώτημαν:

Ποίαν μαριονέταν θέλομεν δια κυβερνήτην του υποβρυχίου Στίνγκρεϋ;

Την εξ ευωνύμων κομμουνιστικήν μαριονέταν ή την εθνικόφρονον Μπουμπουκομαριονέταν εκ δεξιών;

Αι στιγμαί είναι ιστορικαί και κρίσιμαι.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ:

Ο μάγιστρος των ανακυβιστήσεων Γεώργιος Τραγκεύς ο Δημοσιοφραγκοδιαφημιστοφάγος, αποφάσισε να αλλάξει μουσικόν τάπηταν εις τας εκπομάς του εις τον Real FM / Real.gr:

Το διαχρονικό πολιτισμικό κοκοκμπλόκο των κατοίκων του Νεοελλαδέζιου κράτους και 20 Samsonites για να δέσουμε.

Ο μέσος υπήκοος του Νεοελλαδέζικου κρατικού μορφώματος είναι πραγματικά μία μοναδική περίπτωση παγκοσμίως:

Είναι υπήκοος ενός κράτους που από το έτος ιδρύσεως του:

1) Ποτέ δεν ήταν οικονομικά ισχυρό. (Κάτι Σημιτικές σαχλαμάρες περί "ισχυρής Ελλάδας" έχουν σκάσει εδώ και μερικά χρόνια στα μούτρα μας με πάταγο).

2) Ποτέ δεν ήταν στρατιωτικά ισχυρό. Τουλάχιστον σε σχέση με τους γείτονες με τους οποίους συχνά - πυκνά πολεμούσε, ή σε σχέση με τους πάτρωνές του, που του πουλούσαν τον οπλισμό. Φυσικά, αν θέλεις να λες ότι είσαι στρατιωτικά ισχυρός, θα πρέπει να φτιάχνεις μόνος σου, αν όχι όλα, τουλάχιστον τα περισσότερα όπλα σου. Η πατρίδα της μητρός μου η Σουηδία έμαθε να φτιάχνει πολεμικά αεροπλάνα για διατηρήσει την (πλέον κατ' όνομα μόνο) ουδετερότητα της. Πώς να το κάνουμε δηλαδή. Για να φτιάξεις ομελέτα πρέπει να σπάσεις αυγά και το να έχεις το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη απλά δε γίνεται. Τουλάχιστον όχι σε αυτό το σύμπαν. Δε ξέρω τι παίζεται σε άλλα παράλληλα σύμπαντα.

3) Ποτέ δεν ήταν πολιτικά ισχυρό. Πάντα έδιναν το ρυθμό οι πρωτεύοντες ή δευτερεύοντες πάτρωνες της. Πρωτεύοντες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ και οι δευτερεύοντες όπως η Γαλλία, η τσαρική Ρωσία, ή η σημερινή Μερκελική Γερμανία με έμβλημα ξεχειλωμένη μπλε κυλόττα με 12 κίτρινα πεντάκτινα αστέρια.

Παραδείγματα; Να, μερικά εδώ.

Από την άλλη όμως...

Από την άλλη όμως, ο Νεοελλαδέζιος υπήκοος μιλά την εξέλιξη της γλώσσας κάποιων ανθρώπων που επηρέασαν καίρια, κυρίως πολιτιστικά και λιγότερο μέσω στρατιωτικών κατακτήσεων, αυτό που σήμερα λέμε "Δυτικό κόσμο" και στον οποίο τουλάχιστον τύποις, ανήκει και η Κληρονομοκρατική Δημοκρατία της Νεοελλαδεζίας.

Και αναφωνεί o Νεοελλαδέζιος ως άλλος Σπύρος Παπαδόπουλος στους "Απαράδεκτους", "Τι έγινε ρε παιδιά; (Τόσο για τον μπούτσο είμαστε; Γιατί;)".

Διότι αν είσαι π.χ. Κροάτης ή Βούλγαρος ή Εσθονός, ή Λετονός, ή Ούγγρος του μετά το 1919 Ουγγρικού κράτους, τα σημεία 1,2, και 3 ισχύουν πλήρως. Αν είσαι Σουηδός ή άλλος Υπερβόρειος σήμερα, είσαι υπήκοος οικονομικώς ισχυρού κράτους αλλά όχι ισχυρού στρατιωτικά ή πολιτικά.

Κληρονομιά αντίστοιχη της αρχαίας Ελλάδας δεν έχει κανείς από τους ανωτέρω. Οι Κροάτες ας πούμε έχουν να παρουσιάσουν σαν προσφορά στον παγκόσμιο πολιτισμό και επιστήμες τη... γραβάτα.
Αυτό.
Οπότε μετά κάνεις τα κουμάντα σου άνευ άλλης σκέψεως. Είμαστε μικρή χώρα, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε.

Ο Νεοελλαδέζιος όμως;

Ο Νεοελλαδέζιος ενοχλείται σφόδρα που ζει μεν σε μια χώρα που είναι "γιατονμπούτσο", παρ' όλο που σαν οικόπεδο είναι πρώτης ποιότητος (κουνάει λίγο, αλλά δε βαριέσαι) ενώ κάποιοι παλιοί που λαλούσαν την ίδια γλώσσα, χαίρουν παγκοσμίας εκτίμησης, αλλά και ζήλιας.

Οπότε κοκομπλόκο νεοελλανταίζ. Τουλάχιστον στην πλειονότητα όσων είναι χαμηλής ή μέσης πνευματικής ιπποδύναμης.

Και ψάχνουν λύση...

Δύο είναι οι λύσεις:

1) Βάζεις τον κώλο σου κάτω και προκόβεις. Εναντία στις συνθήκες που είναι δύσκολες. Ενάντια στους πάτρωνές σου. Ενάντια σε κάθε δυσκολία.
- Ναι ρε μάστορα, αλλά είναι άδικο (μπουά...) είναι δύσκολο, δεν υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτόν τον ΓκόΖμο (ξαναμπουά...).
- Όχι τέκνον μου δικαιοσύνη ΔΕΝ υπάρχει. Η "δικαιοσύνη" όπως και το σύνολο των θρησκειών είναι ανθρώπινες επινοήσεις με δύο στόχους: Την ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ των μελών της αγέλης του αγριότερου θηρίου στον πλανήτη, του άνω θρώσκοντα άτριχου χιμπατζή και την διαφύλαξη της εξουσίας των πιο καπάτσων χιμπατζήδωνε που έπιασαν τα πόστα - κομπόστα. Το μόνο που υπάρχει είναι οι νόμοι που διέπουν το σύμπαν μέσα στο οποίο κινούμαστε. Ή τα δίνεις όλα και νικάς ενάντια σε όλους και όλα, ή χάνεις αλλά έχεις την ικανοποίηση ότι τα έδωσες ΟΛΑ μα ΟΛΑ, ή πέφτεις στα τέσσερα όπως κάνει το Χέλλας τώρα.

Κάμε τα κουμάντα σου.

2) Η εύκολη λύση. Η λύση που προκρίνει η φύση. Η οικονομική. Το νερό που τσουλά στην κατηφόρα. Η ήσων προσπάθεια. Γίνεσαι ο λεγόμενος Ελληναράς. Λιακόπουλος και λοιποί Ελλαδέμποροι στην βιβλιοθήκη, μαγκιά κλανιά και οπίσθια φιλιστρίνιον και αναμένεις να σε προσκυνήσουν οι βάρβαροι δια την μεγάλην (δανεικήν) Σου δόξα. Βλέπετε οι Λιακόπουλοι δεν εμφανίστηκαν λόγω κάποιας συνωμοσίας των Μασόνων - Ιλουμινάτι - Ερπερτόμορφων εξωγήινων. Η ανάγκη του κοινού για Λιακόπουλους προϋπήρχε. Απλά η εμφάνιση (της ακόμα άνευ αδείας) ιδιωτικής τηλεόρασης με τα πλείστα κανάλια τηλεμάρκετινγκ προώθησε τη σαβούρα στο σαν έτοιμο από καιρό, σαν γκαυλωμένο, διψών κοινό.

Φυσικά, το εκπαιδευτικό μας σύστημα που δεν προάγει την ελεύθερη και κριτική σκέψη, βοηθά στην αύξηση της πληθυσμιακής ομάδας τους φράπου. Δέστε εδώ και κλάψτε.

Περιττό να πω βέβαια, ότι κρίνοντας εκ του αποτελέσματος η λύση (1) έχει πάει για βρούβες.

Και έτσι σήμερα, σε μία εποχή επιμένουσας οικονομικής κρίσης, με παγκόσμιους οικονομικούς πολέμους αλλά και θερμούς περιφερειακούς (κλαξ, κλουξ), εν αναμονή του ήμι-αναπόφευκτου μεγάλου θερμού πολέμου με σοβαρούς πλέον παίκτες, η Ελλάς είναι πεσμένη στα 4, υπομένοντας τη λεηλασία της και την μετατροπή της σε θέρετρο τύπου Νήσων Μαλδίβων και έτσι με κατοίκους γκαρσόνια των € 250. Ευρωμαλδίβιοι οι Χέλληνες. Για Ευρωκινέζοι, δλδ. για ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής φτηνών αγαθών, προορίζονται οι του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Έτσι, ο Σαμαρεύς ζητά να μείνει μέχρι το 2016 για να σώσει τη χώρα μέχρι τέλους πεσμένος στα 4, ήτοι να τη στείλει στον τάφο (αλλιώς Βαλχάαλα. - υπερβόρειος ευφημισμός).

Από την άλλη ο Αλέξης υπόσχεται... διάφορα για να πράξει αυτά που του είπαν συνοδεία του Μπαρουφάκη στο Austin του Τέξας οι αμερικάνοι του ΔΝΤ. ( Η δήλωση στελέχους του Σύριζα ότι θα πληρώσουμε το ΔΝΤ και θα διαπραγματευτούμε με τους Ευρωπαίους μόνο τυχαία δεν είναι).

Δεν περιμένω στα σοβαρά ο Σύριζας να κάνει μαγκιές τύπου Αργεντινής δηλώνοντας μονομερώς παύση ή προσωρινή αναστολή των πληρωμών των τοκοχρεολυσίων, ή να επαναφέρει τον Φοίνικα του Καποδίστρια, τη Δραχμή, το γρόσι ή τα πιάστρα μπας και σωθεί η χώρα. Μόνο αισθητική αναβάθμιση περιμένω με την απομάκρυνση των φασιστών Μπουμπουκοβοθριδοφαηλοπλεύρηδων & ΣΙΑ.

Το τι από τα δύο θα κάτσει, παίζεται σε έναν ενδιαφέροντα ποδοσφαιρικό αγώνα. Η απόσταση του πιτσαδώρου από την νίκη είναι 20 Samsonite. (Υπερβόρεια μονάδα μέτρησης του χωροχρόνου).

Ίδωμεν.

Η χώρα είναι ατυχώς, σε τροχιά προς τον τάφο (κλαξ).

Ο μόνος τρόπος να γλιτώσει, αφού δεν υπάρχει ηγεσία που θα διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητες σωτηρίας με τσαμπουκά, είναι η κατάρρευση του τρέχοντος οικονομικού συστήματος με μέγα-κραχ που θα κάνει το 2008 να μοιάζει με πικ νικ, συνοδεία του τρίτου παγκόσμιου πολέμου ή όχι.

Ξαναΐδωμεν.

Νυχτερίδες κι αράχνες καρδιά μου.

Ε, ναι.

Τι ήθελες δηλαδή καρδιά μου;

Γλαδιόλες και γατάκια;

Δεν θα ήταν άσχημα, όμως σχεδόν ποτέ το επιθυμητό ή ιδεατό δεν είναι απεικόνιση της πραγματικότητας.

Στη σύντομη ζωή των άνω θρώσκωντων ημιάτριχων χιμπατζήδων με σμάρτφοουνς και κόκα κόλα ζήρο, πάνω σε αυτόν τον ασήμαντο γαλάζιο κόκκο ενός με καλή προσέγγιση (για τα δεδομένα των εγκεφάλων μας), άπειρου σύμπαντος, το ιδεατό, ή το ιδανικό δεν επιτυγχάνεται ποτέ.

Αυτό που μένει είναι το εφικτό και η τρισκατάρατη και αναθεματισμένη ρεάλπολιτίκ για την επίτευξή του.

Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης όμως, είναι ότι το εφικτό, το οποίο μάλιστα είναι και το βέλτιστο δυνατό, δεν επιτυγχάνεται όσο συχνά θα έπρεπε.

Γιατί;

Διότι η καταραμένη Realpolitik, θωρείται «νταουνιάρικη», «απαισιόδοξη» ή ό,τι άλλο. Αντικαθίσταται με τον χειρότερο δυνατό συνδυασμό χειρισμών, αλλά – πολύ σημαντικό αυτό – ντυμένο με ζουζουνιάρικη γλυκανάλατη ρητορική του στυλ, «όλα θα γίνουν τζετ, αρκεί να ψηφίσετε τον νέο ηγέτη με μπλε, πράσινους, αλλά τώρα ΚΑΙ ροζ κόκκους! Θα σας κάνει κάτι παραπάνω από καθαρούς! Θα σας κάνει αόρατους!».

Ή για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, παίρνοντας ένα παράδειγμα από τον ομφαλό του πρακτικώς άπειρου (πολύ-; )σύμπαντος, το μήνυμα που δίνεται στον εν Ελλάδι κόσμο που έχει λαλήσει τα τελευταία 5 χρόνια της επιδρομής των δανειστών, είναι ότι αν ψηφίσει τον όσιο Αλέξη ηγέτη του ΠΑΣΟΚ 2.0, θα επανέλθει η όποια «Βαλχάλα» του 2007.

(Το 30% του ελληνικού πληθυσμού που δεν έχει ακόμα πει το Δεσπότη Παναγιώτη στηρίζει ΝΔΣΟΚ, διότι θα έρθουν οι κομμουνισταί να του πάρουν τα σπίτια. Τώρα απλά του τα παίρνουν οι τράπεζες, ή σε λίγο κάποια ξένα funds που θα έχουν αγοράσει κοψοχρονιά τα κομμουνιστικά (κόκκινα) δάνεια τους).

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η αναπόφευκτη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία είτε αυτοδύναμος, είτε σε συνεργασία με τίποτα ψεκασμένα σακίδια, δεν θα μπορέσει να γυρίσει το ρολόι πίσω, διότι:

Ο ΣΥΡΙΖΑς τα έχει ήδη κάνει τάτσοι- μήτσοι-κώτσοι τουλάχιστον με τους Αμερικανούς που de facto ηγούνται του ΔΝΤ. Τι δουλειά είχε ο Τσίπρας να πάει στο Austin του Τέξας συνοδεία του Βαρουφάκη; Για οδηγίες πήγε. Και τι είναι τέλος πάντων το Austin του Τέξας; Παγκόσμια οικονομική μητρόπολις; Το μόνο αξιόλογο που έχει αυτή η πόλη είναι ότι ψηφίζει Δημοκρατικούς σε μία Πολιτεία που ψηφίζει Ρεπουμπλικάνους. Α! Επίσης κατοικοεδρεύει και ο γίγας της ενημέρωσης Αλέξης ο Τζώνης. Ας μη μιλήσουμε για κάτι συναντήσεις με παπαδαριά, κάτι άλλα ελιτίστικα κλαμπ στην Ιταλία και άλλα.

Οι δανειστές Δεν ενδιαφέρονται να φτιάξει κράτος η Ελλάδα όπως έλεγαν κάτι αφελείς στις αρχές της κρίσης. ΑΝ ΔΕΝ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΣΟΥ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. ΤΟ ΠΟΛΥ – ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΤΑΞΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΥΤΣΟ.

Και όποιος κόπανος νομίζει ότι έχουμε βγει από την έξωθεν κυβέρνηση διότι το πρόγραμμα έχει ονομαστική ημερομηνία λήξης εντός του 2014, τον / την παρακαλώ να αυτοστειρωθεί για να μην διαιωνίσει την μαλακία που τον / την δέρνει.

Ο ΣΥΡΙΖΑς δεν θα τολμήσει ούτε παύση πληρωμής στους δανειστές, ούτε ενδεχόμενη έξοδο από την Ευρωζώνη (στην οποία δεν έπρεπε να έχουμε μπει εξ’ αρχής όπως οι πατριώτες μου οι Σουηδοί που αντιτιθέμενοι στο κομματικό καταστημένο, ψηφίσαν «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα του 2003). Με την ατολμία που ήδη δείχνει, η αρπαγή της δημόσιας και σταδιακά της ιδιωτικής περιουσίας από τους Ευρωπατρίκιους θα συνεχιστεί. Είναι προφανές νομίζω ότι ένας Γερμανός που δουλεύει minijob με €400/μήνα ανασφάλιστα δεν επωφελείται από το πλιάτσικο.

Θα μπορέσει ο Αλέξης άραγε να μακροημερεύσει στην εξουσία; Θα μπορέσει σε αντίθεση με τον πιτσαδώρο να βγάλει 4ετία;

Κοιτάξτε, το 70% τουλάχιστον του πληθυσμού που έχει πει τον Δεσπότη Παναγιώτη, θέλει να λυθεί το πρόβλημά του ΧΘΕΣ. Άρα η ανοχή θα είναι μηδενική, άρα μάλλον όχι.

Λύση του προβλήματος της χώρας χωρίς παύση πληρωμών του χρέους / τοκοχρεολυσίων μέχρι να ανακάμψουμε (εξαιρετικά δύσκολο σε μία εποχή που την παγκόσμια οικονομία την έχει πάρει ο διάολος) δεν γίνεται.
Όσο η χώρα είναι δεσμευμένη να δανείζεται (να αυξάνει κι άλλο το χρέος της) για… να αποκληρώσει το χρέος δεν υπάρχει βιώσιμη λύση. Απλά ο ντόπιος πληθυσμός θα εξαερωθεί για… να γίνει το πλιάτσικο των δανειστών και για να σωθούν τα Ελληνικά τραπεζικά ζόμπι που 3 στα 4 δεν μπορούν να περάσουν κάτι στρες τεστ της πλάκας, Κλικ εδώ για τα στοιχεία.

Και ποια ρεάλπολτικ λύση προτείνεις εσύ ρε φίλε; Δεν υπάρχει κάποια ελπίς;

Κοιτάξτε, δυστυχώς στην παρούσα συγκυρία, ότι κάνουμε εμείς οι Έλληνες μόνοι μας, για το τσαρδί μας, μικρό θετικό αποτέλεσμα μπορεί να έχει.

Και αυτό διότι αυτή τη στιγμή μαίνεται ένας παγκόσμιος πόλεμος των πατρικίων (ας πούμε το 0,01% του πλανήτη) εναντίων του 99,99% των πληβείων. Μέχρι στιγμής οι πατρίκιοι έχουν πάρει τα σώβρακα των πληβείων.

Και σα να μην έφτανε αυτό, το διεθνές οικονομικό σύστημα – καζίνο, που διακινεί αέρα κοπανιστό υπερπολλαπλάσιο του παγκόσμιου ΑΕΠ είναι έτοιμο να κωλοκάτσει ξανά.

Οι δε κύκλοι που ορίζουν την πολιτική της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ που έχει πλέον μπει στη διαδικασία της παρακμής της, μετακινούν τα πιόνια τους στην προσπάθεια τους να αποτρέψουν την άνοδο της Κίνας της Ρωσίας της Βραζιλίας κλπ. Ακόμα και αν αυτό οδηγήσει σε κανονικό παγκόσμιο πόλεμο, ακόμα και με χρήση πυρηνικών.

Διάολε, ίσως έτσι ανακάμψει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα όπως έκανε ο Β παγκόσμιος πόλεμος μετά το κραχ του 1929. Θα αραιώσει και η πλέμπα, θα ανοίξουν και οι δουλειές στον κατασκευαστικό κλάδο (όπου η ραδιενέργεια δεν έχει κάνει την περιοχή αβίωτη).

Οπότε ρε παιδιά, μη περιμένετε κάποια εφικτή λύση πριν γίνει το μεγάλο παγκόσμιο μπραφ.

Πάντως ναι, μια κυβέρνηση Αλέξη θα είναι ένα αισθητικό άλμα πολλών ετών φωτός, αν είναι να γλιτώσουμε από Μπουμπούκους, Βοθρίδηδες, Σοφίες «το μαλλί πως είναι» Βούλτεψες, Ταμήλους, Πιτσαδώρους που φτιάχνουν πίτσα 4 τυριά με γεύση από 5, Μπενιζέλους και δε συμμαζεύεται.

Εγώ πάντως, άλλους θα ψηφίσω.

Ω τρισμέγιστε Πελοπίδα, χάθηκε το ολόγιωμο γαλάζιο φεγγάρι.

Ο διάσημος ποδοσφαιριστής των '80s Nicolas Anasteau με την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος όταν αυτή έβλεπε τις μεγάλες διοργανώσεις με το μακαρόνι. Προσέξτε την σπουδή με την οποία έχει σταμπωθεί επί της φανέλας adidas το εθνόσημο της Φινλανδίας και κάτι κάθετες ρίγες που δε ξέρω τι ρόλο βαράνε. Α! για το ΕΛΛΗΝΙΚΟ εθνόσημο πηγαίνανε; Βρε για δες που παλαιότερα τα χάλια ήταν χειρότερα... Πάντως ο Nicolas προλαβε σαν νιάτο το Εuro 1980 όπου και σκόραρε το μοναδικό μας τέρμα.

Μετά από 3 επίσημους αγώνες με τον σχεδόν άτιτλο (σε πολλές καλές ομάδες) Κλαύδιο Ρανιέρι στον πάγκο, η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου δείχνει να εναρμονίζεται με τις επιδόσεις των υπόλοιπων τομέων της Ελληνική κοινωνίας. Το ενδεχόμενο να αποκλειστεί από μία διοργάνωση όπου θα συμμετέχουν οι 24 από τις 54 ομάδες της ηπείρου και μάλιστα σε όμιλο με αντιπάλους μέτριους έως ανύπαρκτους, είναι υπαρκτό.

Έχω την αίσθηση ότι το πολύ καλό "φεγγάρι" της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου που ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2002 με τον Όθωνα, έλαβε τέλος και θα πρέπει να φάμε καμιά 10ετία με εθνική επιπέδου Αρχοντίδη, Γεωργιάδη, Παπαποστόλου κλπ. μέχρι το επόμενο, αν και όποτε έρθει αυτό, ω συναγωνιστά Πελοπίδα.

(Ε ρε γλέντια όταν η εθνική νέων της 10άρας από την Ελβετία γίνει εθνική ανδρών).

Αυτό που έπαθε η εθνική μετά την παρουσία στο μουντιάλ του 2014, μου θυμίζει το κοκομπλόκο που έπαθε η Εθνική Γαλλίας (3η στο μουντιάλ του 1986) στα προκριματικά του Εuro 88 όταν γέρασαν οι Πλατινί, Ζιρές, Τιγκανά κλπ.

Ο Καλούντιο Ρανιέρι θέλοντας να υπερασπιστεί τον εαυτό του μπροστά στο απαξιωτικό βλέμμα του εκπροσώπου τύπου της ΕΠΟ κ.κ. Πουρουπουπού, (κανείς καλός δε χάνεται παιδιά, νόμος. Άκυρος. Χεχ), παρουσίασε το κάτωθι μέηλ από τον σύλλογο οπαδών του παλαιού διεθνούς Γάλλου τερματοφύλακος Georges Carnus :

"Εδώ κοτζαμάν Γαλλία με ποδοσφαιρικές υποδομές είχε 2-3 άσχημα φεγγάρια, δε θα έχει η εθνική Ψωροκώσταινας που το μόνο που δεν ήταν στο πόδι ήταν τα πλάνα του Ρερχάγγελ και του Σάντος; Αλόρ;"

Σωστούς βρίσκω τους οπαδούς (άνευ λόγου και αιτίας) του συμπαθούς Γάλλου παλαίμαχου τερματοφύλακος Georges Carnus, που δεν ευτύχισε να παίξει σε κάποια μεγάλη διοργάνωση παρά είδε ένα και έρμο Μουντιάλ από τον πάγκο. Μετά όταν έγινε βασικός την πάτησε από τους Σουηδούς.

Δε βαριέστε αγαπητοί ποδοσφαιρόφιλοι, φαίνεται ότι αυτή η παραφωνία στη γενικότερη κατάρρευση της Ελληνικής κοινωνίας δε μπορούσε να μείνει εσαεί.
Κάποια στιγμή οι στάθμες στα συγκοινωνούντα δοχεία θα εξισωθούν όπως κατά πάση πιθανότητα, η "παγοσμιοποίηση" θα εξισώσει τη φτώχεια για το 99,9% του παγκόσμιου πληθυσμού.

ΥΓ.

Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά εκτός από ένας (κατά τον Αμερικανικό ορισμό), heart bleedin' tree huggin' commie lib'rul, είμαι και ένας καταπιεσμένος Χρήστος Σωτηρακόπουλος. Χεχ.

ΕΕ: Ένα Γαλλικό ανέκδοτο με Βέλγους.

Ο Τζώρτζ Μπέρναρντ Σω είπε το εξής αληθές:

"Αν θέλεις να πεις την αλήθεια στους ανθρώπους, θα πρέπει να τους κάνεις να γελάσουν, αλλιώς θα σε σκοτώσουν".

Βλέπετε, η αλήθεια είναι κατά κανόνα είτε άβολη, είτε σκληρή, είτε βαρετή, ή ακόμα χειρότερα, όλα τα προηγούμενα μαζί.

Κάποια στιγμή, ένας μεγαλόσχημος Βέλγος είχε κάνει την εξής δήλωση:

"Η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι αυτή τη στιγμή ένας οικονομικός γίγαντας, ένας πολιτικός νάνος κι ένα στρατιωτικό σκουλήκι".

Η αλλιώς, δεδομένου ότι η έδρα της ΕΕ είναι στις Βρυξέλλες και οι Γάλλοι έχουν ανέκδοτα για τους Βέλγους όπως εμείς για τους Πόντιους, η ΕΕ είναι Γαλλικό ανέκδοτο με Βέλγους. Ταιριάζει και με το γεγονός ότι τον αφορισμό για την ΕΕ τον έκανε... Βέλγος!

Γιατί λοιπόν είναι η ΕΕ με τη σημερινή μορφή της ανέκδοτο;

1) Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν έχει κάποια ουσιαστική εξουσία. Μία ΜΗ ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ Κομισιόν λύνει και δένει, ή ακριβέστερα προνοεί αποκλειστικά για τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των μεγάλων οικονομικών ομίλων. Οι πολίτες σαν μόνο κέρδος έχουν την ευκολία μετακίνησης εντός ΕΕ, εκτός εάν είναι Βούλγαροι, Πολωνοί ή Ρουμάνοι που θέλουν να εργαστούν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

2) Δεδομένου ότι η Κομισιόν ασκεί δικτατορική εξουσία, η ΕΕ ΔΕΝ είναι ούτε ομοσπονδία, ούτε συνομοσπονδία. Είναι ένα κλαμπ όπου οι ισχυρότεροι (είτε χώρες, είτε επιχειρήσεις) σφαλιαρίζουν τους πιο αδύναμους.
Και τα σκυλιά δεμένα.

3) Παρ' όλη την οικονομική της δύναμη, άγεται και φέρεται σαν σκυλάκι κανίς από τις επιταγές των παρακμάζοντων ΗΠΑ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ουκρανική κρίση, όπου το κόστος του εμπάργκο το ανέλαβαν εξ' ολοκλήρου οι Ευρωπαϊκές χώρες που εξήγαγαν τρόφιμα στη Ρωσία και μετά από αυτό έχασαν τη συγκεκριμένη αγορά. ΟΙ ΗΠΑ κατάφεραν με αυτό να χτυπήσουν με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια.
Και η Ρωσία βρέθηκε σε δύσκολη θέση και η ΕΕ ζημιώθηκε οικονομικά. Αν νομίζετε ότι οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για την ευημερία των Ευρωπαίων μάλλον είσθε αφελείς. Η ΕΕ ΔΕΝ χρειάζεται το ΝΑΤΟ για να "προστατευτεί" από τη Ρωσία. Αν σφίξουν τα γάλατα, οι πυρηνικές κεφαλές της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου αρκούν για να κάνουν τη Ρωσία γυαλί. Το ΝΑΤΟ δεν έχει λόγο ύπαρξης και αν η ΕΕ δεν απεμπλακεί, δεν πρόκειται να ωριμάσει ΠΟΤΕ.

Εν κατακλείδι:

Για να πάψει η ΕΕ να είναι Γαλλικό ανέκδοτο με Βέλγους, (Ή Ελληνικό ανέκδοτο με Πόντιους που ζουν στις Βρυξέλλες), πρέπει:

1. Να γίνει η ΕΕ πλήρης ομοσπονδία ή συνομοσπονδία με ΟΛΑ τα όργανα να είναι αιρετά από την αγνή, αθώα, άσπιλη, αμόλυντη, άβγαλτη, αμούστακη και αειπαρθένα (από τα αυτιά) Ευρωπλέμπα των λαών της Ευρώπης.

2. Τα σύνορα των χωρών - περιφερειών κλπ. μένουν ως έχουν και δεν κατασκευάζονται περιφέρεις - τέρατα με λίγο Δανία, λίγο Σουηδία, λίγο Γερμανία και λίγο Ολλανδία, ώστε δολίως να εξασφαλιστεί κάποιου είδους "ενότητα". (Υποτίθεται ότι αν φτιαχτούν περιφέρεις - πάτσουορκ, δεν θα είναι δυνατή η διάλυση της ΕΕ με επιστροφή στα έθνη κράτη).
Αν η πλέμπα δεν περνάει καλύτερα από ότι επί εθνών - κρατών το οικοδόμημα "ΕΕ" θα καταρρεύσει ούτως ή άλλως.

3. Να μην παίρνονται αποφάσεις που ευνοούν επιχειρήσεις ορισμένων ισχυρών χωρών (συνήθως Γερμανικές) εις βάρος των πληθυσμιακά μικρότερων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πως η Ελλάδα (αλλά και η Σουηδία) υποχρεώθηκαν να μειώσουν την παραγωγή ζαχαρότευτλων και ζάχαρης προς όφελος τελικά των Γερμανών! Υποτίθεται η ΕΕ παρήγαγε υπερβολικά πολλή ζάχαρη και έπρεπε να γίνει περιορισμός της παραγωγής. Ποιος πλήρωσε; Οι μαλάκες κατά τα γνωστά. Πρέπει να υπάρχουν οι σχετικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί, που θα εξασφαλίζουν αντικειμενικότητα και ισότητα.

4. Να αποχωρήσουν οι Ευρωπαϊκές χώρες από το ΝΑΤΟ. Δεν χρειάζονται πλέον τον παρηκμασμένο Μπάρμπα - Σαμ. Όπλα έχουν να φάνε και οι κότες. Το ΝΑΤΟ πλέον υπάρχει απλά και μόνο για να προωθεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ και για να διατηρούνται οι Ευρωπαίοι σε ρόλο λούστρου του μπαρμπα -Σαμ.

Θα γίνουν όλα αυτά;

Κατά πάση πιθανότητα όχι.

Πολύ πιο πιθανό είναι να προκύψει τελικά σύγκρουση του ΝΑΤΟ με όλους τους άλλους (Ρωσία, Κίνα, Ινδία κλπ. ) που μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη εξαφάνιση το ανθρώπινο είδος.

Δυστυχώς, δεδομένης της άπειρης ανθρώπινης βλακείας που προέρχεται από την άμετρη ανθρώπινη απληστία, η οποία με τη σειρά της έχει τις ρίζες της στη γνώση των ανθρώπων για το αναπόφευκτο του θανάτου, το προηγούμενο μοιάζει πιθανότερο.

Τουλάχιστον, ελπίζω όταν σε 24.895 χρόνια από σήμερα επισκεφθούν τη γη εξωγήινοι κατσαριδόμορφοι αρχαιολόγοι, να μη νομίσουν ότι ο Φλωρινιώτης ήταν Βασιλιάς της Βαλκανικής, με όλα αυτά τα χρυσά και λαμέ που είχε στην κατοχή του. Χεχ.